
موسویان و جنجال اطلاعاتی و امنیتی اش دل بسیاری از مردم را به درد آورد و حکمی که برایش بریده شد همه را متعجب ساخت که درست است که نمی توان لفظ جاسوسی را برای این عملکرد به کار برد ولی آیا عمل موسویان کم از جاسوسی ندارد؟ و کسی که رسم امانت داری را بجا نیاورد مستحق چنین بخششی است؟
تاسف بالاتر آن بود که وی پس از آسوده خاطر شدن از جانب قوه ی قضاییه اقدام به انتقام گیری کرد و خواست تا قدرت نمایی خود را کامل نماید. شکایت از خبرگزاری ها و سایت های خبری را پیشه گرفتن و اصرار بر عذر خواهی مدیران سایت ها برای ترسیم یک چهره ی مظلوم و خدوم در خبرگزاری ها بود آنچنانکه در مورد شکایت وی از توکلی هم شاهد بودیم که متن غذرخواهی توکلی به گونه ای نگاشته شده بود که موسویان را از تمام گذشته ی سیاه خود تبرئه می نمود و وی را انسان مظلومی که یک عده آدم از خدا بی خبری که با او پدر کشتگی داشته اند اقدام به تخریب چهره اش کرده اند، معرفی می کرد.
جالب اینجاست که تنها از خبرگزاری ها شکایت شده است. در حالی که وزارت اطلاعات و شخص وزیر اطلاعات بارها صریحا اعلام کرده بود که جرم موسویان برای ما محرز است، هیچ شکایتی از وی نشد و تنها خبرگزاری ها مورد عنایت موسویان قرار گرفتند.
متاسفانه علتی که باعث شده است تا راه بر موسویان برای مظلوم نمایی باز شود عملکرد قوه ی قضاییه بود که با این مسئله به دیده ی اغماض نگاه کرد و دست موسویان را برای انتقام گیری باز گذاشت.
با تمام این تفاسیر شجاعت اقای تفرشی در نپذیرفتن شرط موسویان ستودنی است چرا که در صورتی که وی اقدام به عذرخواهی نماید مهر تاییدی بر عملکرد موسویان زده. حالا توکلی می ماند و آبروی رفته اش که به خاطر محکوم نشدن حاضر شد چهره ی موسویان را تطهیر کند.